این قلعه به همت آقا محمد علی در زمان فتحعلی شاه قاجار بنا شده است. در اواسط سلطنت فتحعلی شاه قاجار ، مرد متمکنی به نام آقا محمد علی از تبریز به جنوب کشور سفر می کند و به اصفهان می رسد. سپس به دنبال مکان مناسبی جهت کشت و زرع می گردد و به مبارکه می رسد و با کندن قنات به کشاورزی مشغول می شود.

ابتدا محمد علی ساختمان قلعه را می سازد و سپس فرزندان وی قلعه های تو در تو در درون این قلعه می سازند. این قلعه که در قسمت جنوب شرقی شهر قرار گرفته ، دارای عمارتها و دالانها و حیات های زیبا و با معماری سنتی می باشد که در زمان شاه صفی الدین شکارگاه بوده و ستون های سنگی آن برای ساختمان حمامی آماده شده و هنوز پابرجاست.

 

حیات میانی و حیات خلوت این بنا و اتاق های تو در تو ، پستوها ، دالانها ، هشتی های ورودی و تمام خصوصیات این بنا ، از بهترین نمونه های خانه سازی مناطق مرکزی ایران است و همچنین دو بادگیر برای اتاقهای نشیمن تعبیه شده است که در خانه سازی این منطقه کمتر سابقه دارد و در سال ۱۳۷۶ به شماره ۱۸۹۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.