مسجد جامع خوزان ، مسجدی است چهار ایوانه ، در محله ای به همین نام (خوزان) که در قرن هشتم هجری بر روی آثار دوره سلجوقی در زمان ایلخانان مغول بنا گردیده است. در دوره صفوی (۱۰۸۶ه.ق) تعمیرات و الحاقات بسیاری در این بنا انجام میشود ، از جمله این تعمیرات و الحاقات ایجاد مناره و گلدسته بر روی جزرهای ایوان جنوبی و نقاشی های تزئینی با نقوش گل و تٌبه و اسلیمی در زیر نیم طاقهای چهار ایوان اصلی صحن حیاط است.

در دوره قاجار نیز شبستان (بیت الشتاء) ضلع غربی مسجد گسترش یافته و مورد تعمیر قرار گرفته است. از سایر ویژگیهای این بنا ، مقرنس کاری و قطار بندی ، بهمراه گچبری و تزئینات معقلی و کاشکاری و مشبک گچی و آجری با ستونهای سنگی تراش در قسمت شبستان اشاره کرد.

 

این بنای با ارزش و نفیس در سال ۱۳۷۵ هجری شمسی توسط اداره کل میراث فرهنگی استان اصفهان و با همکاری امام جماعت مسجد پس از تهیه نقشه های معماری و تعمیرات اساسی به شماره ۱۷۲۱ به ثبت آثار ملی ایران رسیده است.